Voor een nieuwe opdrachtgever ben je vaak wat nerveuzer. De eerste indruk is immers erg belangrijk. Blunders zijn dan uitgesloten. Maandag moest ik voor een nieuwe opdrachtgever aan de slag. Foto's die niet overgemaakt kunnen worden. Alles moest dus die dag gebeuren. Ik was al blij dat het droog was. Statief mee, uitsluiten wat je kunt uitsluiten. Wat voor mij wel wennen was, was dat ik op dia moest fotograferen. Dat maakte mij wat onzeker. Je hebt geen directe feedback en dia is buitengewoon kritisch. Als polaroid fungeerde daarom de digitale camera. Om de compositie te controleren en de belichting. Gemeten met een losse meter, waarde op de camera kwam overeen. Dat was mooi. Uiteraard wel een belichtingstrapje maken. En ondanks alle voorzorgsmaatregelen en controles en weet ik al niet wat, drie foto's gewoonweg onbruikbaar. En twee die mij niet lekker zitten. Van de 29 settings dus. Ik voel me echt een beun. Zo'n slechte start heb ik nog niet gehad. En nu de opdrachtgever nog inlichten. Ik schaam me werkelijk bijzonder diep. Morgen ook kijken of ik toevallig van de mislukte foto's een digitale variant heb. De wet van Murphy zal echter wel gelden vrees ik.

Oei... Bas, soms gaat iets niet zoals je wilt, en je bent niet de enige.

Laat eerst maar eens zien wat je hebt aan je opdrachtgever, vaak ben je zelf te kritischer op je foto's. Ik wel tenminste, waarschijnlijk valt het uiteindelijk allemaal nog wel mee.
Jij een beun, laat me niet lachen. Iedereen maakt wel eens een foutje.

Dat heet toch stress?