Gisteren zijn de eerste twee categorieën bij de Pictures Of the Year international (POYi) bekend gemaakt en dat betekent gelijk al tweemaal raak voor Ilvy Njiokiktjien. Ze won in de categorie News Features de derde prijs met een foto van een kameel die op de markt in Hebron in de takels zit. Met Afrikaner Blood heeft ze een eervolle vermelding in diezelfde categorie gekregen. Njiokiktjien bevindt zich in goed gezelschap, Yuri Kozyrev won de eerste prijs en Dominic Nahr kreeg een eervolle vermelding. Het is voor Njiokiktjien een uitstekend jaar wat dat betreft.

[update 10-01]: de organisatie heeft abusievelijk de derde prijs toegekend aan Njiokiktjien omdat ze, zo geeft ze zelf aan op Facebook, de foto niet gemaakt heeft. De organisatie heeft hier dus een fout gemaakt.

Morgen kijken of ze ook bij de World Press Photo een prijs heeft gewonnen. Ik ben bij de persconferentie aanwezig en zal zo goed en kwaad als het gaat een update geven.

De Nationale Postcodeloterij heeft World Press Photo en Human Right Watch een beurs gegeven voor hun gezamenlijke project “Supporting Democratic Transition in North Africa”. Het doel van het project is het democratisch proces in de regio te steunen en te documenteren. Human Right Watch houdt zich dan vooral bezig met het onderzoek en de juridische kant, World Press Photo gaat zich richten op het opleiden van de (foto)journalisten. Het project gaat in maart 2012 van start en loopt door tot oktober 2014. In eerste instantie ligt de focus op Tunesië en Egypte.

Steeds meer fotojournalisten maken gebruik van crowdfunding. Ook ik zit er over te denken om het te gebruiken. Het kan tenslotte een mooie manier zijn om geld bij elkaar te krijgen voor een project. Projecten heb ik namelijk genoeg in mijn hoofd, geld om het uit te voeren niet direct. Zoals het project over indo’s. Maar toch twijfel ik of ik crowdfunding wel moet inzetten. Er zitten ook veel haken en ogen aan. Dat zag ik al bij projecten die ik van de zijlijn volgde. Het blijkt ook uit de afstudeerscriptie over crowdfunding voor fotojournalisten van Jeroen Berkenbosch, die ik mocht begeleiden. Het is zeker interessante materie, en voor iedereen die overweegt om met crowdfunding aan de gang te gaan de moeite van het lezen meer dan waard. Zowel de voor- als de nadelen worden beschreven en er staan goede tips in.

Al jaren heb ik als motto van mijn weblog: Fotografie, omdat het leuk is. Het was ooit een variant op het ondertussen alweer ter ziele programma Kunst, omdat het moet. Maar het raakt wel de kern van waarom ik fotografeer, omdat ik het leuk vind, niet omdat ik het moet. Nu is leuk op zich een understatement, want eigenlijk draait mijn leven voor een heel groot deel om fotografie. Natuurlijk omdat het voor mijn inkomsten moet zorgen, maar vooral omdat ik me eigenlijk geen leven zonder fotograferen kan voorstellen. Door het interview met Bert Rorije op de website Fotografenondernemen word ik er even weer zelf bewust van.
Lees verder